Jólakvöld

Ó já. Jólakvöld meðal vina og ættingja er alveg rosalega róandi og hvetjandi samtímis og fyllir sálina af ég veit veit ekki hverju, en gott er það og maður verður svona einhvern veginn allt öðruvísi í framkomu og manni finnst allt vera svo gott og fallagt. Þegar við erum búin að borða þennan góða jólamat og hugsað til svöngu barnanna í Afríku og sá yngsti búinn að hlaupa frá borðinu 100 sinnum til að sjá hvort jólapakkarnir séu ekki á sínum stað og mamma hanns búin að skamma hann 100 sinnum og mynna hann á að jólapakkarnir verða ekki opnaðir fyrr en hann sé búinn að klára af diskinum, sem hann aldrei gerir, þá er dúkað af borðinu og við setjumst södd og dæst í sóffann og sá minnsti fær það embætti að deila út jólapökkunum. Hann finnur pakkana sína fyrst og rífur þá upp á nokkrum mínútum án þess að sinna okkur eða hvað þá að rétta okkur einn pakka eða svo. Hann startar öllu sem gengur fyrir rafmagni og við sitjum allt í einu í vélbyssuskothríð, sírenuvæli, urrandi og geltandi vélhundum, singandi og skjótandi róbótum í 4 stærðum og ekkert er lengur róandi eða hvetjandi og ég ákveð að senda allar jólagjafir til Afríku næstu jól og hellst krakkana líka. Svo er öllum jólapappír troðið í svarta poka og þeim troðið í ruslatunnuna hjá gamla fólkinu í næsta húsi og síðan kveðjast allir og fara heim að sofa.
Glaðileg jól

Eyjólfur Jónsson